((کوچ))

امروز را به کوچ تو تقدیم می کند

مردی که فصل فاصله تقویم می کند

از پلکهای ملتهبش شعر می چکد

او عاشقانه قافیه تنطیم می کند

گرچه غریبه است به دیدار بوم و رنگ

اما چه خوب خاطره ترسیم می کند!

با دستهای سبز دلش بین کوچه ها

صبح و بهار و پنجره تقسیم می کند

گاهی کویر کهنسال سینه را

با قطره های حوصله ترمیم می کند

وقتی هجوم حوصله هم سیل می شود

فریاد را به حنجره تسلیم می کند

حالا که از رجوع دلت دل بریده است

امروز را به کوچ تو تقدیم می کند

***

((سقوط))

 دلگیرم از تداوم این انتظار تلخ

این خاطرات کهنه ولی ماندگار تلخ

کز کرده ام درون زمستان سینه ام

تنها، کنار پنجره ی بی بهار تلخ

افسانه های شعر و شکوفه تمام شد

خاموش مانده شاعر بی اعتبار تلخ

تا اعتماد وسوسه ها می کشاندم

این تیک تاک وحشی دیوانه وار تلخ

((گاهی دلم برای خودم تنگ می شود))

دیگر ز من چه مانده جز این شوره زار تلخ

لرزان به خشکسالی خود خیره می شوم

با این نگاه تشنه ی دنباله دار تلخ

اما برای گریه مجالی نمانده است

یک لحظه درد مانده به ان انفجار تلخ

                                                               لیلا خدامرادی ـ اراک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ