crestfallen

crestfallen — Mon, 17 Aug 2009 13:47:18 GMT

سلام

اومدیم یه چراغی تو این خونه روشن کنیم، داشت تاریک می شد کم کم هوای اینجا؛

از همون دفتر قدیمی ِ پستِ قبل؛

اعتراف

گاو های فربه

خنجر از پهلوی چربشان می خورند*

و درختان تبر از

قامت راستشان

اما من، موریانه ای هستم

که چوب ِ نفهمی اش را

می خورد.

سید وحید سمنانی ـ۰۲۲۸

***

اگر می شد

با قیچی ِ مادر

باد را می بریدم

تا مریم های باغچه را

هوایی نکند

راستش هرکه از کوچه می گذرد

می ترسم

ترس برادر مرگ است

نمی دانم چه نسبتی با تو دارد

که اگر نباشی

می میرم.

ستار جانعلی پور _رشت

***

چهار راه

کودکانی که

جان را به قیمت شاخه گلی

می فروشند

و من

برای رد نشدن

مسیرم را دووور می کنم

و هیچگاه

به مقصد

نمی رسم.

محمدرضا صادقی

¤¤¤

خودمونی:

می گفت:

«ناز ها زان نرگس ِ مستانه اش باید کشید..»

وقتی؛ ببوی زلف رُخَت می روند و می آیند / صبا به غالیه ی سائی و گل به جلوه گری

یعنی وقتی تو نباشی زندگی ایی در کار نیست

یعنی با تو ِ که زندگی معنا داره

یعنی اگه نباشی زمین همه رو می بلعه..

که اگه نباشی

این لحظه های دیر

این روزهای سخت

ساعت های وقت

فرقی نمی کنه

آدم که دیر شده باشه

آدم که پیر شده باشه

آدم که روزی اش از عین و شین و قاف بغض گلوگیر شده باشه

آدم که زمزمه ی هر شبش "یا مجیر" شده باشه..

العجل العجل یا مولای

بیا

که اگه بیایی؛

« سخنم مست و دلم مست و صفتهای تو مست »؛

" و اشرقت الارض بنورها ربها "

که زمین را از لوث شرک و کفر و قذارت معاصی و از وجود جبّارین و ملحدین و کافرین و منافقین پاک و پاکیزه می فرمایی.

می گم:

« هر ناز که بفروشی من مشتری ِ نقدم / اینک سر من بِستان از بابت بیعانه»

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پا نوشت

*: نباشی بسی ایمن به بازوی خویش

خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

>رستم و سهراب<

_پرسیدم تحویل نمی گیری؟!

یک ساعت بعد [در حالی که لحنش هم خیلی سرد ِ] می گه چه تحویلی؟!!!

اِ اِ

اینجوریاست؟؟

دمت گرم .. دستت درست..

خوب مزدمون رو دادی

مایی که سعی کردیم این ها رو مثل آیینه بدونیم..

که ببینید خودتون رو..

ما که اگه خاری به پای کسی بره.. کسی که اونور دنیا زندگی کنه_ اون خار به پای ما رفته و درد می کشیم.. ما که نیستی اوردیم و نیاز پیش کش کردیم..

می خواستم بگم این رسمش نبود و از این حرفا ..که..

که گفت: «خموش حافظ و از جور ِ یا ناله مکن / تُرا که گفت که در روی خوب حیران باش؟»

دم در نکش و از ستم یار ناله مکن که تقصیره خودته ِ

راست می گه..

آخه قبل تر ها هم صد بار گفته بود

گفته بود:

...عافیت را با نظر بازی فراق افتاده بود»

گفته بود:

«رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس..

صد بار گفته بود بچه جون به این چیزا تعلق پیدا کنی ، گیر کنی توش، باختی ها...!!

به خرجمون نرفت که..

حالا هم

از سر لجبازی، جبر یا هر چیز ِ دیگه ایی نمی دونم

ولی از تَه ِ دل می گم؛

گور ِ پدر توُ و محبت و دوستی و مهر و شاهد و ساقی و ساغر

هرچه بادا باد

گفتم به استاد رحمانی اینا رو،_گوشمو پیچوند و گفت: یه دفتر صد برگ بگیر بیا می خوام برات سر مشق بگیرم؛

خریدم،

آوردم؛

_نوشت: «خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود/ به هر درش که بخوانند بی خبر نرود»

گفت: بنویس، بنویس یک دفتر صد برگ این بیت رو که بل، عمل کنی از این به بعد به دانسته هات..

سیدِ آقا میری شنید، گفت: من یه نسخه ی مجرب تر دارم؛ به جای ِ اون بیت، صد برگ رو بنویس" کون ِ لق ِ ماسوی.."

شایدم این کارو کردم..

حق علی

crestfallen — Sun, 26 Apr 2009 13:33:18 GMT

سلام
بعد از این همه نبودن،
با یک کمی شعر، با یک کمی حرف،
هست شدیم.

ی ِ ترانه:
کاشکی یه دستی برسه از بالا
از چشامون ندیدن ُ بگیره
کاشکی که این جادهء بی نهایت
قیافهء رسیدن ُ بگیره

خودت می گی همیشه فکر ِ مایی
کمتر کسی انقدر خاطر خواه داره
قدیمیا یه چیزایی می دونن
اونا می گن که دل به دل راه داره

زمین یه جور رکاب نقره رنگه
که روش نگاه تو نگین می افته
چشمای انتظار سیاهی می ره
همین روزا دیگه زمین می افته

دنیا واسه خودش سنگ صبور بود
حالا یه پارچه پیر کنعان شده
دستی بکش رو سر دنیا ببین
نبودنت پیرهن عثمان شده

بازم گناه ماست که این زمونه
لیاقت تو رو هنوز نداره
ممکنه دیر و زود بشه ولیکن
اومدن تو سوخت و سوز نداره

دوست خوبم آقا شهاب خالقی ِ عزیز

***
ی ِ غزل / تو/ی ِ/ دفتر ِ قدیمی بود!:

دوری، چنان که خواستنت غیر ممکن است
پرواز در هوای تنت غیر ممکن است

می خواستم لبان من و شانه هات...آه
لج کرده سخت پیرهنت غیر ممکن است

تو ساقه ساقه روح مرا قبضه کرده ای
من پیچ پیچ بر بدنت غیر ممکن است

یک تار مو برای پریشانیم بس است
هی رو سری که وا شدنت غیر ممکن است

ای ماه پاره ، پنجره ء من پیر شد ولی
باور نکرد خواستنت غیر ممکن است

مراد شایسته_قم

***
ی ِ دلیل خوب و صادقانه برا نبودن:
چه راه می زند این مطرب مُقام شناس / که شیخ گوشه نشین هم به سیم آخر زد!

خیلی وقت ها توی زندگی احساس می کنیم که دچار ی ِ جور روز مرگی شدیم یعنی ی ِ جورایی حریف خودمون نمی شیم هی ی ِ مسیر هایی رو درست می ریم هی مراقبت می کنیم بعد، بعد از ی ِ مدت این مراقبتمونو از دست می دیم و ی ِ جاهایی احساس می کنیم به اشتباه افتادیم
ی ِ وقت هایی شادیم این شاد بودنه باعث می شه ی ِ اعمالی از ما صادر بشه که ممکنه بعدن باعث دلگیری و دلمردگی ما بشه/ تو وجود مون ی ِ وقت هایی فکر می کنیم خیلی اشتباه می کنیم و ی ِ زندگی سر تا سر اشتباه داریم
همه ی اینا ی ِ جور ادبار نسبت به معارف دین و ی ِ جور سر در گمی برامون می آره و این عامل می شه گرفتار حتی بعضی از معاصی بشیم

_ی ِ ادم بی هدفی که خسته س/ دلمرده س/
برای زندگی برنامه و برا اینده فکری نداره، خوب راحت اسیر شیطون می شه؛ یعنی می شه آدمی که دعوت به هرچی بکنی پایه َ س؛ مثلا اقا بریم حرم؟_ بریم. بریم هیئت؟_ بریم. بریم فوتبال؟_ بریم. گردش؟_بریم. بریم قلیون؟_ بریم قلیون. سیگار بکشیم؟ بکشیم. فیلم ببینیم؟ ببینیم.(بر شمع دیر و کعبه و بتخانه می سوزه) یعنی همه ی اینا براش عادی می شه و مساوی ِ، چون برنامه نداره ، هرکسی می تونه براش برنامه بریزه، همیشه پایه َ س، زنگ بزنی ایشون همیشه در دسترسن، اگه برنامه ایی داشته باشی/ تشریف می ارن..
اونوقت می بینید که این ادم دچار افراط و تفریط هم می شه؛ یعنی ی ِ جاهایی خیلی روحیه ی انقلابی و خیلی روحیه ی ارزشی داره بعد مثلا ی ِ دفه رگِ انقلابی ش گل می کنه و ی ِامر به معروف سال پنجاه و هفتی توخیابون انجام میده.. بعد همین ادم می بینی دو دقیقه بعد توی/ ی ِ جمعِ دیگهء قرار می گیره تو/ ی ِ جٌو دیگه قرار می گیره دقیقا بر عکس همون کاری که انجام می داده/ عمل می کنه و برعکس همون نظری که قبلا داشت نظر می ده ...

_راحت معیار ها رو می ذاریم زیر پا ی ِ وقت هایی عالماً اشتباه می کنیم/ از سر دلزدگی، دلمردگی وبی برنامه گی / بعد می بینی حالمون کی خوب می شه؟_ وقتی تو جو ّ قرار می گیریم.
همین که از جوّ می آییم بیرون و تنها می شیم/ انگار که ی ِ کوه غم می آد تو دلمون و برا همین بعضی ها سعی می کنن تا آخرین لحظات قبل از خواب در جمع دوستان حضور داشته باشن؛ یعنی تا اخرین لحظات باشن تا انقدر خسته بشن که خونه خوابشون ببره
چون اگه دو ثانیه خودش و وجدانش تنها باشه احساس می کنه بیخود ترین ادم روی زمین ِ
یعنی احساس که واقعیتی ِ دیگه...
بعد می بینه وقتِ وقتِ برای نجات از دست عذاب وجدان و نصیحت های این و اون و مخصوصاً دوستای ِ دلسوزِِهمیشه!...{ واز دست بقیه ایی که خودتون بهتر می دونین...} عاشق بشه البته نه ازاین عشق های مجازی که آدم رو به خدا می رسونه... از اون عشق های حقیقی ِ حقیقی ِ که می بینی اصلا خودش حقیقت ِ مجسم می شه... حرفاش شنیدن داره ؛ در طلبت رفت به هر جا دلم... وای دلم ، وای دلم ، وای دلم و... دیگه مثلا گوش کردن اهنگ های محسن چاوشی هم می شه همانا از وظایف این عاشق ِ سالک ُ...، سالک چیه؟ شکسته نفسی نکنیم، دیگه رسولیِ می شه برا خودش!... به اسم عشق دست به هر کاری می زنه و پشت سِپَرِ عشق به خودش اجازه می ده هر رفتاری می خواهد داشته باشه و بدون توجه به قداست این معنا هر غلطی...

_بعد فضا می شه ی ِ فضایی که ثبات نداره
خیلی هم احساس خوبی دارن که معلوم نیست شخصیتشون چیه یعنی ی ِ بار انقلابی دو آتیشه و ی ِ بار ضد انقلاب درجه یک بعد می بینی این آادم مثلا قمه می زنه از اونورم اگه کسی اسم آقا رو ببره 50 تا صلوات نفرسته شاکی می شه بعد همین ادم می بینی مثلا قلیون می کشه ولی با سیگار مخالف ِ!!!
اصلا معلوم نیست چی کارس شناسنامه نداره یعنی از نظر فکری سر راهی ِ
چون واقعا فکرش شناسنامه نداره
این خیلی چیزه وحشتناکیه این تو دراز مدت کارش به انکار می رسه
یعنی می بُره و احساس می کنه ی ِعمر از دست داده... احساس می کنه بهترین ساعات زندگی و عمرش رو که نوجونی و جونی ش بوده تو بد ترین وفیلم ترین و نمایشی ترین حالات از دست داده/ بعد این ادم منکر همه چی می شه..

_همه ش علتش چیه علت عمدش اینه که ما تو افکارمون اصول و فروع نداریم/   یعنی واقعا نشستیم ببینیم اصول فکرمون چیه؟ فروع ش چیه؟ حرام ذهنی ما چیه؟ حلالش چیه؟ مباهش چیه؟ مکروهش چیه؟ مستحبش چیه؟ {از نظر فکری می گم بحث عبادات نیست}
بالاخره اصول فکری ِ خودشو بدست نیاورده_
اونوقت ِ که استدلال برا وظیفه ش برا کارا ش نداره هرچی پا داد...
اولویت بندی توی وقتاش و توی اصول و فروع ذهنش نیست خوب وقتی هم که اولویت بندی نباشه گفت ما تسلیم زور نمی شیم مگر زورش پر زور باشه  !
این می شه که این دلمردگی ها توان ما رو گرفته عذاب وجدانم کشتتمون که چی؟ که بی برنامه ایم. آدم بی برنامه هم کلی سوتی می ده... کلی خراب کاری می کنه...   بعدم می آییم درستش کنیم؛ سنگ بزرگ بر می داریم ...

_ خلاصه تلویزیون رو روشن می کنی می بینی یارو داره اخبار انگلیسی می گه می گی چقدر خوب ادم انگلیسی بلد باشه/ فرادش می ره کلاس انگلیسی اسم می نویسه.. می زنه العالم می گه ادم عربی هم بلد باشه خوبه با دنیای اسلام در ارتباط ِ/ کلاس عربی هم، خلاصه کلاس موسیقی و شنا و بدن سازی و جودو و نویسندگی و خبر نگاری و... تازه درس و کار آزاد بماند و پنجاه جا که وقت نمی کنه بره ...که تازه شب نشینی ها و هیئت و حرم و اینام سر جاشه .................
اا امروز نرفتم سر کار، خواب موندم...؛دیگه دیشب تا دیر وقت نشسته بودیم دیگه... بعد از ظهر هم که الان بهار ِخماریم، حال کلاس نداریم، یا بریم هم چرت می زنیم... بی خیال.
این هفته که نشد، ها؟!!! شنبه می گن: یوم الشروع ِ از این شنبه ... ان شاالله {حالا این شنبه کی قرار ِ بیاد خدا می دونه}
طرف گفته بود جمعه به جمعه دیر ِ دوشنبه به دو شنبه !
###
سر ِ تون رو درد نیارم خلاصه:
نمی دونم یه دفعه این مطرب از کجا پیداش شد و از اون جایی که مقام شناس هم بود گفت :ما نباید بی برنامه باشیم، بی برنامه باشیم تو دین داریمون باید شک کرد.
این شد به سیم آخر زدیم و از اون جایی که سال، سال ِ اصلاح الگو و اینا... هم هست/ و زنده یاد عمران صلاحی می گفت :بهتر است از جای برخیزم/ با تکانی موجهایم را فرو ریزم/ من نه مردابم، که دریایم/ من نه مردارم//من به گل باید بیندیشم/ من نباید بعد از این پروانه را از خود برنجانم.
تصمیم گرفتیم اصلاح بشیم..خدا خودش بخیر کنه..
#
حالا راهش چیه اسلام می گه اولویت بندی کن؛
حضرت امام موسی کاظم علیه السلام می فرمایند " : «ليس منا من لم يحاسب نفسه فى كل يوم فان عمل خيراً استزاد اللَّه منه و حمد اللَّه عليه و ان عمل شراً استغفر اللَّه و تاب اليه».
"از ما نيست كسى كه به حساب نفس خود در هر روز نرسد اگر عمل خوبى انجام داده از خداوند طلب زيادى كند و او را سپاس گويد و اگر عمل بدى انجام داده طلب مغفرت كند و توبه نمايد."

ان شاالله توفیق رفیق بشه به این حدیث امام هفتم علیه السلام عمل کنیم وخدا ان شا الله ما رو عارف به معارف دین وعامل به فرامین اهل بیت قرار بده.

***
ی ِ کم حرف:

به مسئله ی ولایت طاغوتی نگاه می کنیم

وقتی از ولایت اهل بیت علیه السلام صحبت می شه چون ذهن ِ تاریخی ِ ما درگیر ِ پادشاهان، سلاطین و خان ها ست ؛ ذهنیَتِمون می ره به سمتی که فکر می کنیم جنس ولایت اهل بیت هم مدیریت از بالاست و ی ِ عوامری رو یه شخصی در مقام بالا داره و ما هم باید اطاعت کنیم...
مثلا وقتی می خواییم از اهل بیت تعریف کنیم؛ از ی ِ موضع ِ بالایی ... وقتی می خواییم بگیم امیرالمومنین (علیه السلام) کی بودن؟ می گیم همهء آیات قران در وصف امیرالمومنین ِ ع.. اصلا نباء عظیم امیر المومنین ِ ع ... یه موضع ِ بالایی رو تصور می کنیم که التفاتی به پایین دستش نداره و پایین دست از سر عجز و ناتوانی باید جلوش سر خم کنه، یه جوری به مسئله ی ولایت طاغوتی نگاه می کنیم؛ که ی ِ قدرتی بالا دست همهء قدرت هاست، روی همه رو هم کم می کنه ، به وقتش موتور همه رو هم پیاده می کنه هیچکسی هم توان و یارای مقابله با اون رو نداره و وقت ِ وقتش همه جلوش کم می آرن ...
این تصورات می ره تو ذهنمون اونوقت توی رفتارمون، توی قانون مند کردن جامعه مون و توی اشعارمون هم نمود پیدا می کنه... که می بینی حرف حق رو ی ِعده با شدت وحدت بیان می کنن .. حتی بعضی وقت ها آدم احساس می کنه ستم کارانه می خوان ی ِ حرف حقی رو، جایی و به هر قیمتی به کرسی بشونن... احساس می کنه چون کلمه حق ِ دیگه حالا به هر قیمتی باید پیاده بشه و ثمره ی این تفکرات این می شه که متاسفانه اطاعت از اهل بیت رو طاعت از منویات یک فرد بدونیم، که این منویاتش زاییدهء افکارش ِ، زیاده خواهی و جایگاهش ِ بالاخره به یه قدرتی مجوز میدیم که یه چیزایی رو بخواد، حتی اگه منطقی نباشه ...
خلاصه کسایی که مساله ی ولایت رو درک نکردن یه رسوبی از تفکرات طاغوتی تو ذهنشون هست، اونوقت ی ِ عده هستن با همین رسوبات می آن سراغ دین هم می آن ... یه ذره بریم تو جزییات می بینیم؛بله؛ چون امیرالمومنین ع محترم ِ کسی هم که ذکر امیر المونین ع رو می گه محترم ِ ... اونوقت ِ که خودشو تو جایگاهی می بینه که ی ِ در خواست های / حتی غیر منطقی از دیگران_ و از مردم داشته باشه...
جالب اینه که شاید از نظر دین منطقی نباشه ولی به خاطر انتساب به اهل بیت از نظر عرف منطقی ِ !!!.
خوب اینا نشون میده اصلا معنای ولایت رو نفهمیدیم..اصلا ریشه ی دین و حقیقت دین رو سر در نیوردیم..
خدا چرا خواسته ما از اهل بیت اطاعت کنیم و با چه ابزاری خودمون و دیگران رو مجاب به اطاعت از اهل بیت کنیم؟؟!..
سراغ قرآن که میری می بینی روابطی که قرآن بین فرد و خدا و بین فرد و اهل بیت مطرح می کنه فقط محبت ِ که محبت یه کشش ِ درونی ِ ..؛ ((* قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله*))*
پیامبر به مردم بگو خدا رو اگه دوست دارین از من اطاعت کنین اگه می خوایین عبادتتون خالص باشه باید بر اساس حب حقیقی باشه. یعنی ریشهء اطاعت باید محبت باشه و یه فعل و انفعال قلبی ِ، خیلی درونی ِ، خیلی آزادانس و شما مجبور نیستی کسی رو دوست داشته باشی...

*: ترجمهء تفسیر المیزان جلد 3 صفحه ء 249

***
ی ِ پانوشت:
_می گفت:
دوست داشتن بد اخلاقی های دیگران هم جزو عشق و همانا از وظایف عاشق است...
هر وقت به جایی رسیدید که برای اخم یارتان مردید؛ براستی که از عاشقان ِ راستین هستین و خداوند بیامرزدتان ......
وگرنه دوست داشتن بگو بخند های ِ دیگری/ از عهدهء هر چشم چشم دو ابرو دماغ و دهن ی ِ گردویی بر می آید.

crestfallen — Sun, 04 May 2008 00:31:18 GMT

سلام

بدون مقدمه!

امسال هم طبق سالهای گذشته ایی که من خاطرم هست، روز معلم و شهادت استاد مطهری با پخش برنامه ها ی تکراری ِ صدا و سیما، بزرگ کردن بعضی از جمله های ِ ایشون طوری که کسی دنبال ِ بقیه ش نره و استفاده ی، _ی ِ_ جملاتی، از شهید مطهری در همایش ها، سخنرانی ها و ..._ که به کسی بر نخوره و خلاصه،"مطهری ِ سانسور شده" گذشت...

بد بختی ما اینه که اصلا ً تاریخ ِخودمون رو نمی خونیم _ ی ِ _ تاریخ ِ عرفی از انقلاب بلدیم، اونم اینه که _ی ِ_ مرگ بر شاه شنیدیم و یا علی مدد انقلاب شد.

ایشون رو تا زنده بود کسی تحویل نمی گرفت و جزوِ مظلوم ترین روحانیون بود، چون همیشه دست می گذاشت رو زخم ها و خوب- خیلی ها خوششون نمی اومد. خیلی ها که می گم از هم لباس های ِ خودشون و کسایی که بالاخره باید کارِ فکری می کردن. کتابهایی که می نوشت با مسیری که این مقدس نماها می رفتن فرق می کرد. برا / _ی ِ_ عده حرفهای ایشون خیلی گِرون تموم می شد مثلا ً همین مسئلهء حجابی که نوشتن کلی دعوا درست کرد،{ _ی ِ_ عده آدم ها _ی ِ_ چیزایی تو ذهنشون هست که اصلا ً نمی تونن تغییرش بِدن، انگار اسلام همینه که اینا می گن، همین هایی که اگه امام زمان(عج) بیاد جلوش می ایستن، مُخِشون انعطافی نداره و هیچ وقت هم احتمال نمی دن که شاید «تو» اشتباه می کنی} اون موقع جلوِ این استادِ شهید وایستادن.

امروز هم فکر نکنین حرفای ِ ایشون خیلی طرفدار داره ، بله البته_ اسمشون بزرگ ِ کلی خیابون و مدرسه و کتابخونه و ... به اسمشونه ، تازه تلویزیون هم از صحبتهای ِ ایشون مسابقه میذاره مثلا ً: »اتوبوس از مینی بوس بزرگتر ِ«(شهید مطهری) بعد هم جایزه میده. حرفهای ِ اساسیش چی؟؟؟ اون حرفهایی که زیر آب ِ همه تون رو می زنه چی؟؟؟؟؟ کسی با اینا کاری نداره، کسی سراغ این حرفها نمی ره که اونوقت همه زیر سوال َن، همه ء کسایی که _ی ِ_ مسیر ِ دیگه ی رو دارن می رن. پارسال تابستون صدا و سیما از صحبتها ی ِ شهید مطهری مسابقه گذاشته بود، بعد یه جملاتی که به هیچ کس بر نخوره... اصلا ً همین امسال میلادِ بی بی حضرت زهرا(س) رئیس محترم صدا و سیما سخنرانی کرد، گفت: از نشونه های ِ ترقّی ِ انقلاب ِ ما اینه که زنان و مردان دوش به دوش ِ هم در عرصه های ِ مدیریتی و خلاصه دارن جلو می رن. این دقیقا ً صدوهشتاد درجه مقابل فکر ِ مطهری ِ که ایشون تو کتاب مسئلهء حجاب فکر کنم یا نظام ِ حقوقی ِ زن گفتند: اصلا ً شما چه داعیهء دارین که زن و مرد دوش به دوش ِ هم تو جامعه باشن؟ چرا تو دو تا صف ِ مجزا نباشن؟ این دوش به دوشی به هم آغوشی تبدیل خواهد شد. بله... تعارف نداره با کسی... شما دارید _ی ِ_ راه ِ دیگه ایی رو میرید . آره مطهری ِ سانسور شده به درد ِ همه می خوره... همینه دیگه...

قرآن ِ سانسور شده الان دست ِ وهابیت رو باز گذاشته، 5 تا آیه ی قرآن رو برداشتن بقیه ی قرآن رو هم گذاشتن کنار، اصلا ً یه تیمی شدن برا خودشون، جلوی ِ اصل ِ قرآن هم اینطوری می شه وایستاد. قرآن چرا میگه سوا نکن ؟ هَمَش با همه، در همه ، سوا نداریم؟ ((نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكفُرُ بِبَعْضٍ))* بله همون کافرون ِ حق اند((أُولَئك هُمُ الْكَفِرُونَ حَقًّا))* . سوا کردن تو دین حقیقت ِ کفرِ . چهار تا آیه ی اول سورهء بقره ست ها، تو دین سوا نکن. مطهری رو وقتی سوا کنی ، تو آثارش ، تو جملاتش دیگه مطهری نیست... هرجاشو دوست داری و جملاتی که احساس می کنی به کسی بر نمی خوره رو میگی و اونایی که برات خطر درست میکنه رو نمی گی؟؟ _نه ایشون، حوزهَ ش همینه ها! حالا فکر نکنید ما به این بنده خدا گیر دادیم. مگه غیر از اینه؟؟

چطور آدما تا زندن اجر و قرب ندارن؟ چرا تا می میرن عزیز میشن؟ چون وقتی می میرن میشه سانسورشون کرد و کسی هم نیست ازَشون دفاع کنه ِ.

همین چند روز ِ سراسر ِ شهر ما «قم»، عکس ِ _ی ِ_ آقایی رو زدن و براش سمینار گرفتن که تا زنده بود نمی ذاشتن حرف بزنه، مگه ما بچه ایم؟ تا زنده بود نمی ذاشتین حرف بزنه حالا عکسشو بزرگ می کنید و سمینا رِ اندیشه های ِ کی... حالا کدوم اندیشه؟ همون اندیشهء که سانسور شده.

همون کاری که با پیامبر (ص) کردن ، چی کار کردن؟ :/ احادیث ِ پیامبر (ص) رو اونایی که به مذاقشون خوش نبود سوزوندن./{یکی از اصحاب می گه:(اصحاب که می گم از دورو بری های حضرت ِ رسول(ص) که خودشونو می چسبوندن به حضرت) می گه نمی دونم 90 هزار ، چند هزار حدیث ِ پیامبر(ص) دستم بود _ی ِ_ شب تا صبح فکر کردم چی کار کنم؟ صبح همه رو سوزوندمشون!!!} اینا خیانت ِ. بله ، امروز نمی شه آثار ِ مطهری رو سوزوند ولی میشه بعضی جمله ها رو انقدر بزرگ کرد که کسی سراغ ِ بقیه ش نره ِ...

امام(ره) با اون نگاهشون (نگاه ِ بی تعارفشون) {صحیفه ی امام(ره) رو بخونید ، با کسی تعارف نداره سر ِ دین. با هیچکی} دربارهء شهید مطهری فرمودند: آثارشون بلا استثنا اسلامی ِ. چرا؟ چون مال ِ خودش نیست! آره مال ِ خودش نیست، گدایی بلد بود ، سرّ ِ شهید مطهری تو شب زنده داری هاش بود. بلد بود بگیره، گدایی بلد بود. شاگرد ِ کی بوده؟ شاگرد ِ علامه طباطبایی(قدسّ الله نفسهُ الزَّکیة) که المیزان رو گدایی کرده بود از اهل بیت. المیزان رو گدایی کرده بود و گرفته بود از اهل بیت. خیلی عُرضه می خواد...با این که علامه تو زندگیش از فقیر ترین ِ آدما بوده...

والسلام

محمدرضا صادقی

*_:آیه ی 150 سورهء نساء((كسانى كه (از اهل كتاب ) به خدا و پيامبرانش كفر مى ورزند و مى خواهند ميان خدا و پيامبرانش فرق گذاشته بگويند: من به خداى موسى و يا خداى عيسى ايمان دارم و به خداى محمد (صلى الله عليه وآله و سلم ) ايمان نمى آورم و مى خواهند (از پيش خود) راهى ميانه داشته باشند))

*_:آیه ی 151 سورهء نساء((اينان همان كافران حقيقى هستند و ما براى كافران عذابى خوار كننده آماده كرده ايم «تا كيفر استكبارشان باشد»))

crestfallen — Wed, 05 Dec 2007 01:46:18 GMT

برای رسیدن به تو

دیگر پرندهء اساطیری نمی خواهد

یک کبوتر هم کافی ست

تا قلبم را به پاهایش گره بزنم

به سمت تو رها کنم.

دوست خوبم سید روح الله نورموسوی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چندیست حتی اسمان باران ندارد

من خسته ام وقتی خدا هم جان ندارد

گاهی (( پر از هیچ )) ام ، پر از حرفِ سکوتم

گاهی هبوطِ شعرها پایان ندارد

دیروز دانشمند ها اثبات کردند:

این یک جنون است و دوا_ درمان ندارد

این روزها خیلی به بابام شبیه ام

دختر ندارد شعر، بابا نان ندارد

باید بخواند دختر آیینهء من

وقتی بمیرد فرصت جبران ندارد؟!

با انفجار عشق... قلبم را ببینید

آیا نشان ِ جنگ و بمباران ندارد؟!

ها؟ خنده دارد؟! چیست؟ بمباران عجیب است

عشق است... خرمشهر و آبادان ندارد

من از غم ِ دوریت می میرم، غمی نیست

با مرگ من هم مرگ تو امکان ندارد

***

روی قلبم هنوز می بینی اثر زخمهای کاری را

نمی آیی...چرا تمام کنی من و این چشم انتظاری را_

می توانم که بعد از این هر صبح فقط عکس تو را نگاه کنم

و بگویم سه بار پی در پی جملهء دوستم نداری را

بعد کم کم امیدوار شوم به خودم و به مرگ عالی نیست

دارم انگار یاد می گیرم راه های امیدواری را

بعد دیگر قرار نیست که تو بروی مثل مرد کار کنی

لای پرونده گم کنی من را و بمانی اضافه کاری را

و بمانی جستوجو بکنی و مرا باز زیر و رو بکنی

من که پیدا نمی شدم هرگز و تو آن نامهء اداری را

بعد دیگر قرار نیست که من مادر بچهء بدی بشوم

و بپرسند دائماً از من که چرا طرز بچه داری را...

بعد دیگر قرار نیست که ما زیرِ یک سقف زندگی بکنیم

که نه با دل نه عشق گرم شود و اگر شعله ی بخاری را...

از خودم طلاق می گیرم تا برای تو زندگی بکنم

مطمئناً هنوز می فهمی معنی صبر و بردباری را

دختری که همیشه سبز تو بود از شبی بر او نباریدی

از جنوب دلش زبانه کشید خشک کرد ابرهای ساری را

یک غزل داری از من و کافی ست تا که من را به یاد بسپاری

و برای به یاد داشتنت من همان عکس ِ یادگاری را_

خواستم پاره پاره اش بکنم چشمهایت دوباره هم گفتند

می توانی به سوگ بنشینی مرگ تنها کسی که داری را

از خیال تو می روم بیرون بعد پیدا می کنند آنها

و تو در روزنامه می خوانی آخرین دخترِ فراری را

فریده دهداران _ کازرون

crestfallen — Wed, 10 Oct 2007 00:51:18 GMT

((کوچ))

امروز را به کوچ تو تقدیم می کند

مردی که فصل فاصله تقویم می کند

از پلکهای ملتهبش شعر می چکد

او عاشقانه قافیه تنطیم می کند

گرچه غریبه است به دیدار بوم و رنگ

اما چه خوب خاطره ترسیم می کند!

با دستهای سبز دلش بین کوچه ها

صبح و بهار و پنجره تقسیم می کند

گاهی کویر کهنسال سینه را

با قطره های حوصله ترمیم می کند

وقتی هجوم حوصله هم سیل می شود

فریاد را به حنجره تسلیم می کند

حالا که از رجوع دلت دل بریده است

امروز را به کوچ تو تقدیم می کند

***

((سقوط))

دلگیرم از تداوم این انتظار تلخ

این خاطرات کهنه ولی ماندگار تلخ

کز کرده ام درون زمستان سینه ام

تنها، کنار پنجره ی بی بهار تلخ

افسانه های شعر و شکوفه تمام شد

خاموش مانده شاعر بی اعتبار تلخ

تا اعتماد وسوسه ها می کشاندم

این تیک تاک وحشی دیوانه وار تلخ

((گاهی دلم برای خودم تنگ می شود))

دیگر ز من چه مانده جز این شوره زار تلخ

لرزان به خشکسالی خود خیره می شوم

با این نگاه تشنه ی دنباله دار تلخ

اما برای گریه مجالی نمانده است

یک لحظه درد مانده به ان انفجار تلخ

لیلا خدامرادی ـ اراک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غم که می اید، در و دیوار، شاعر می شود

در تو زندانی ترین رفتار، شاعر می شود

می نشینی چند تمرین ریاضی حل کنی

خط کش و نقاله و پرگار ، شاعر می شود

تا چه حد این حرفها را می توانی حس کنی؟

حس کنی دارد دلم بسیار شاعر می شود

تا زمانی با توام انگار شاعر نیستم

از تو تا دورم دلم انگار شاعر می شود

باز می پرسی : چطور این گونه شاعر شد دلت؟

تو دلت را جای من بگذار! شاعر می شود

گرچه می دانم نمی دانی چه دارم می کشم

از تو می گوید دلم هربار شاعر می شود

***

بعید نیست سرم را غزل به باد بدهد

و آبروی مرا در محل به باد بدهد

بعید نیست و بگذار هرچه می خواهد

قبیله ام به دروغ و دغل به باد بدهد

زبان سرخ و سر سبز و چند نقطه...،مرا

دو صد کنایه و ضرب المثل به باد بدهد

قفس چه دوره ی سختی ست، می روم هر چند

مرا جسارت این راه حل به باد بدهد

...

چقدر نقشه کشیدم برای زندگی ام

بعید نیست که ان را اجل به باد بدهد

مرحوم نجمه زارع ـ قم

روحش شاد و یادش گرامی باد

کسی مسیرِ خدا را به من نشان بدهد

crestfallen — Sun, 09 Sep 2007 01:49:18 GMT

به نام خدا

کسی مسیرِ خدا را به من نشان بدهد

دل ِ سیاهِ مرا، دست ِ  آسمان    بدهد

درون پیله ی ِسر در گمی اسیرم...آه

کسی برای پریدن به من توان  بدهد

...

"می خواستم بگم دلم برات تنگه مهربون

می خواستم بگم اصلا‌ نفهمیدم چی شد این بلا سرم اومد

چه خاکی به سرم زدن؟ چرا انقدر بی حال و مریضم؟!

بی چاره شدم مهربون...اسیر شدم...

کثیف تر از خودم کسی رو نمی بینم

آلوده تر از خودم کسی رو نمی بینم

من که به عبادات واعمال خودم امیدی ندارم، نه مناجات بلدم، نه عبادت بلدم، نه نمازم نماز ِ درستی ِ

ذلیل ِ درگاهتم...آلوده تر از همه ام...

((یا من هو فی قلوبهم منکسرا)) با دل شکسته اومدم در خونت مهربون

یه دل شکسته داره صدات می زنه   یه رونده شده داره باهات حرف می زنه

غلط کردم مهربون نفهمیدم

چرا با من حرف نمی زنی؟       دلم برات تنگه کریم

اگه با من حرف نزنی دق می کنم،

مگه نمی بینی تو بی حیایی و گناه گیر کردم؟ حالا که بیچاره شدم می خوای ولم کنی؟

تو خوب می دونی من غیر تو کسی رو ندارم

تو خوب می دونی اگه ردم کنی جایی رو ندارم برم

کجا برم؟ کجا رو دارم برم؟ به عزتت قسم اگه منو برونی...نه نمی رم...

خودت دستمو بگیرمهربون، یه کاری برام بکن، یه دستی رو دلم بکش."

او را گذشته ایست سزاوار احترام

crestfallen — Mon, 28 May 2007 12:15:18 GMT

به نام یگانه معبود

در ایام آزاد سازی خرمشهر و شهادت مادر سادات حضرت زهرا علیه السلام حیفم اومد یادی نکنم ازفدایی های حضرت زهرا و اونایی که قلبشون با سرود و پرچمشون یکی بود... بخونید برگی از دفتر خاطرات روح الله بخشی؛

خیلی وقت ها پیش که در خاطرم نمی گنجد، پدرم هنوز جوان بود؛ آن زمان تمام غیرت و فداکاری و از خود گذشتگی اش از هیبت چشم هایش بیرون می خروشید. زور و بازویش آنقدری بود که بتواند یک تنه دوش ده ها پهلوان را با خاک آشنا کند. به گفته ی خود آن زمان مرید و پیرو پیر غلامی به نام روح الله بود که از صدف دهانش دری بیرون آمد و آنکه جهاد باید کرد...

جوانی که چند روزی از عروسی اش نمی گذشت و برای ماه عسل خود فراوان نقشه ها داشت، لباس دامادیش را از تن بیرون آورد و لباس عشق را با تمام ابهتش بر تن کرد . چمدان ایمانش را بست و با ذکر((توکلت علی الله)) قدم به سوی میدان رزم بر داشت؛ و به گمانم او به این نتیجه رسیده بود که ((چو ایران نباشد تن من مباد)). پشت سر مادر با همان قرآن کوچک ایستاده بود و عروس خانم نیز با سکوتی غریبانه سر بر روی دیوار نهاده و گویا بغضی سهمگین تارهای نازک حنجراش را بلعیده بود.

و او رفت...

آنجا هر از گاهی که قلم و کاغذي یافت می کرد، بسم رب الشهدائی می نوشت و سلامی برای اهل خانه پست می کرد. اینجا عروس خانم روزی چند بار نامه را می خواند، به سینه می چسباند و می گریست و شبها هم کمی با نامه درد دل می کرد.

فاو و شلمچه و هویزه و هورالعظیم و ... در بحبوحه ي ش.م.ر و میدان مین و توپ تا ژسه و کلاش و تک تیر، ناگهان طبل جنگ به فرمان پیر غلام از هم گسسته شد و جامی از زهر صلح میهمان کام این عارف فرزانه شد.

...داماد چمدان ایمانش را که این بار فراوان سنگین شده بود را دوباره از نو بست و برای تمامی هم سنگ هایش حدیث خداحافظی را خواند و آنچنان آن ها را در آغوش کشید که...

و راهی ولایت شد...

وقتی که به حوالی خانه رسید و هوای شرجی و نمناک دیار خویش را استشمام می کرد، هوا در حوالی چشم هایش ابری شد... پشت در ایستاد و هنوز در پنجه ی دستانش را نبوسیده بود که محمد که تازه قد کشیده بود، خود را در آغوش پدر یافت.

............

................

و اکنون از آن ماجرا سالهاست که می گذرد، ولی من هنوز مغرور غرور آن دوران پدرم هستم.

masih7_ba@yahoo.com

چند کلمه حرف

crestfallen — Mon, 23 Apr 2007 00:12:18 GMT

به نام خدا

اول اینکه قبل ازحرفم، دلم می خواد تبریک بگم به همۀ دوستان…

حالا شاید بعضی ها بگن عید تموم شدِ یا دیگه گذشتهِ…،اما به قول دکتر الهی ِقمشه ای:(( هرروز، خودش تبریک داره به مناسبت اینکه یک روز ِ دیگه است که به ما هدیه کردند.))!!!

بگذریم...

ازاونجایی که ایجاد این وبلاگ در ابتدا هدف خاصی رو دنبال نمی کرد و صرفا جهت ایجاد یک شناسه بود،قصدِ بروز کردن مجدد نداشتم و همین کافی بود که با نام سیدالشهدا (ع) شروع، و کارم رو به پایان ببرم. از طرفی تصمیم داشتم که قطعه های ادبی،شعر، و مقاله های ِ ادبی با موضوع های مختلف رو به دوستان ارائه کنم که به دلیل متقارن شدن با اواخر محرم فضای مطالب به کلی عوض شد... اما الان به دلایلی که گفتنش لازم نیست دوباره در خدمت دوستان هستم. عرایضم رو کوتاه می کنم دعوتتون می کنم به خوندنِِ ِ این غزل زیبِای ِ دوست ِ خوبم روشن سلیمانی؛

لازم نیست

برای کشتن من یک کلام لازم نیست

سکوت کشته مرا انتقام لازم نیست

مرا تو کشته ی ان دم که با هزاران شوق

سلام کردم و گفتی سلام لازم نیست

برای دیدن تو خلق در تب و تابند

برای دیدن من ازدهام لازم نیست

دل تو نشکند و جان تو سلامت باد

شکست اگر دل من التیام لازم نیست

دگر نماز دلم را نشسته می خوانم

برای قلب شکسته قیام لازم نیست

عرش عشق

crestfallen — Thu, 08 Mar 2007 21:27:18 GMT

صدای گام های اربعین در بهار به گوش می رسد،و هنوز شراره های التهاب در قلب های عاشورایی شعله ور است.و دوباره شور عرش عشق حسین ع در دشت وجودمان می روید.

اربعین شاخه ی از درخت پر بار عاشوراست که با هفتاد و دو برگ زخمی و خونین و با هفتاد و دو ابدیت تزیین شده است،و یاد اور روزهای عطش،شرمندگی،عشق و دلدادگی است که مظلومیت در جای جای و لحظه ـ لحظه ی ان ثبت شده است.

این عشق را بر دیواره ی قلب خویش می آویزیم که نشانی تمام روز های خدا در ان هست و خواهد بود،و در آستانه ی اربعین با همان دستی که ابالفضل ع مشک را از فرات بر گرفت، از فرات همیشه جاری عاشورا جرعه ی می نوشیم و با همان دستی که حر سیلی به گذشته ی خویش زد،گذشته ی ناروای خود را می کاویم و اصلاح می کنیم و با همان دستی که حسین ع با خدا بیعت کرد،با خدا بیعت می کنیم.

محمد رضا صادقی

السلام علیک یا ابا عبدالله

crestfallen — Tue, 20 Feb 2007 00:41:18 GMT

((I wish we had lives too scrificc for imam,husein pbuh))

ای کاش جانها داشتیم و در راه امام حسین علیه السلام فدا می کردیم.